De Roddelrij
In de vijfdelige podcastreeks De Roddelrij duiken luisteraars 24 uur in het Oostendse Leopoldpark. Terwijl de dag vordert en vier seizoenen voorbijtrekken, sprokkelt podcastmaker Elena Dikomitis (Studio De Nok) verhalen van mensen die al hun hele leven naast het park wonen of die er elke dag passeren.
De Roddelrij
Aflevering 5: Dag Roddelrij!
Use Left/Right to seek, Home/End to jump to start or end. Hold shift to jump forward or backward.
Terwijl de regen en de schemering neerdalen in het park, treft Elena Dikomitis met cultuurmakers Arina, Griet, An en Hans op het einde van hun werkdag. Schuilend in de romantische kiosk hebben ze het over het park als plek waar iedereen zich niet altijd even geborgen voelt, en hoe (niet) publiek de publieke ruimte is.
In het Oostendse Leopoldpark liggen de verhalen voor het rapen. Vroeger werden deze verteld op de lange rij bankjes aan de vijver van het Oostendse Leopoldpark - in de volksmond gekend als de 'roddelrij'. De laatste jaren blijven de bankjes vaak leeg.
Dat is jammer, want een goede roddel is het perfecte tegengif voor de toenemende eenzaamheid. Op een bankje in het park ontmoet je bovendien mensen die je in je eigen bubbel nooit zou tegenkomen. En vooral: gekeuvel op de bankjes zorgt voor leven en gezelligheid.
Het Leopoldpark mag dan wel schilderachtig mooi zijn, gezellig vinden de meeste mensen het niet. Na valavond voelt dit stukje groen vooral voor vrouwen en meisjes erg onveilig, en blijven zij liever weg.
Dat onveiligheidsgevoel is de reden waarom Girls Make The City, een initiatief van ZIJkant en Wetopia, neerstreek in het Oostendse Leopoldpark. In de nazomer van 2025 dachten negentien buurtbewoners, leerlingen van naburige scholen, oude en nieuwe Oostendenaren na over hoe ze van ‘hun’ park een plek konden maken waar iedereen zich thuis voelt.
Het doen herleven van de Roddelrij is een van de voorstellen van Girls Make The City Oostende. De vijfdelige podcastreeks - via QR-codes te beluisteren op de bankjes van de échte roddelrij - wil jong en minder jong, nieuwe en oude Oostendenaars opnieuw doen babbelen met elkaar.
Hallo, bent u Ariane?
ArinaIk ben Arina, dat klopt. En u bent Elena?
ElenaJa, spreek ik uw naam juist uit?
ArinaArina.
ElenaArina, welkom. Het is hier hard aan het regen. Zullen we een beetje meer...? Ja, misschien is het beter aan de andere kant.
ArinaJa, daar is juist een bank.
ElenaWant we krijgen hier een natte douche.
ArinaIk zal jou eventjes helpen.
ElenaDankuwel.
ArinaHeb je niet te koud?
ElenaNee, ça va , ça va.
ArinaDat is vandaag toch wel heel koud.
ElenaDat is waar. Ik heb hier een schriftje met de namen van mensen die sowieso bij mij op de bank gingen komen zitten. Waarvan jij natuurlijk deel bent. Ik had ook nog opgeschreven dat je meewerkte aan het Publiek Plan Oostende.
ArinaDat klopt. Er kwam een vraag hoe ik de publieke ruimte eigenlijk in Oostende zie, hoe dat ingevuld kan worden. Wat de verbeterpunten zijn en wat misschien wel werkt. Ik ben zelf van opleiding interieurontwerper. Dus ik ben al vaker in contact gekomen met de ruimtes en ook de ervaring en beleving ervan. Toen zijn we beginnen over kinderen te praten. En ik zei dat dat eigenlijk de manier is waarop je een ruimte moet beleven: als een kind. Nieuwsgierig zijn, dingen uitproberen, je openstellen, kijken zoals een ontwerper, ook vanuit een punt dat een publieke ruimte niet door één enkel persoon wordt benut, maar door verschillende mensen met verschillende achtergronden, met verschillende fysieke...
ElenaWacht hoor, ik zal mijn paraplu open doen. Ik heb een supergoede paraplu en ik kom wat dichter. Ik kom wat dichter bij u zitten.
ArinaDus eigenlijk...
ElenaDat is interessant. Een plek is niet ontworpen voor één persoon.
ArinaDus wij zijn allemaal anders. Iemand is misschien fysiek in orde, maar mentaal misschien minder in staat om bepaalde obstakels tegen te gaan. Voor de andere is het misschien de leeftijd: net iets te jong of net iets te oud is om bepaalde activiteiten in de publieke ruimte te kunnen doen. Dus dat zijn bepaalde inzichten waarmee je rekening moet houden als je een ruimte ontwerpt.
ElenaEn dat is jouw beroep. Dus jij bent interieur vormgever.
ArinaIk ben van opleiding interieur vormgever, maar momenteel werk ik niet in de branche.
ElenaMag ik vragen wat je doet?
ArinaIk werk in Cultuurcafé en in Traiteur Lorre. Ik ben heel nauw verbonden aan De Grote Post. Sociaal gedeelte van...
ElenaJa, ik heb mij laten vertellen, je bent ook een goede kok waarschijnlijk.
ArinaIk ben thuis e en goede kok. Zeker. Op werk kook ik niet zoveel. Ik verkoop vooral. Maar ik ben een... ik denk dat ik een goede gesprekspartner kan zijn.
ElenaZeker. Die indruk heb ik ook.
ArinaHet is daarom. Ik ontmoet graag mensen. Ik vertel, ik luister graag ten eerste.
ElenaJe gaat op de roddelrij zitten op een van de bankjes naast iemand. Wat is het eerste dat je vertelt over jezelf?
ArinaDat is een heel goede vraag. Ik denk dat ik sowieso mijn naam eerst en vooral vertel, want ik vind het heel belangrijk dat mensen elkaar bij de naam noemen, want elke naam draagt een bepaalde betekenis ook.
ElenaEn die van jou? Vertel eens.
ArinaArina. Het heeft twee betekenissen. Eén daarvan komt van het woord 'arena', dus het podium. En een andere heeft een link, ik persoonlijk vind het minder toepasselijk voor mij, maar het heeft een link met de god Aris: de god van o orlog. Waarom ik het minder toepasselijk voor mezelf vind, is omdat ik een vree zachte persoon ben en niet zo gewelddadig.
ElenaDat zie ik, ja.
ArinaMaar ik praat graag, ik luister graag. Ik heb ook toneel gestudeerd vroeger, dus ik heb veel op het podium gestaan.
ElenaIn de arena.
ArinaVoilà. Dus ik denk dat de naam, ik ben heel tevreden met mijn naam.
ElenaHet is een heel mooie naam.
ArinaHet is een naam afkomstig uit Rusland. Want ik heb zelf Russische roots en ook Armeens en Georgisch, ik ben een mengeling, vandaar, ik vind dat de naam ook een bepaald verhaal draagt. En als ik mensen ontmoet, vraag ik ook heel vaak naar hun naam. Ook je achternaam vertelt ook iets over uw oorsprong. Ja, dus dat is wel heel interessant.
ElenaEn daarom vind ik het zo fijn, dit park, ik heb zoveel verschillende mensen al ontmoet op een heel korte tijd, van heel veel verschillende nationaliteiten. Ik ben zeker als je al die verhalen samenbrengt op de roddelrij, samen met de vooral witte, oudere Oostendenaars die daar zitten, zou heel interessant kunnen zijn.
ArinaIk denk inderdaad, wanneer iemand, dat is ook iets typisch Oo stends, denk ik. Of algemeen eigenlijk. Mensen die aan de kust wonen, hebben nogal dat brute, zeker in een stad die een haven heeft, zo een brute levenswijze, "een hele harde", "een echte". En als ze in contact komen met de mensen die van het binnenland komen, zijn ze vaak heel beschermend. Stellen ze zich vaak heel beschermend op. Ik hoorde heel vaak van Oostende dat als er aangespoelden naar hier komen, dat ze heel vaak tijd nodig hebben om de echte Oostende naars te leren kennen, om in die vriendenkring ergens binnen te geraken. Want blijkbaar is dat niet zo simpel. Omdat de mensen zich ook echt wel voelen van wij zijn van hier en dit is onze plek, en al de rest is naar hier gekomen en hoort er eigenlijk niet bij. Maar er zijn ook heel veel mooie en warme verhalen die ik al hoorde. Maar dat is inderdaad een heel goed initiatief om mensen toch even wakker te maken en te laten zien dat de wereld niet alleen te maken heeft met het uiterlijke of met hoe iemand zich opstelt, maar dat er bij de mensen heel veel van binnen nog leeft. We hebben tijd nodig om elkaar te kunnen vertrouwen, om elkaar te leren kennen. En ik denk dat dat ook een mooi parcours is naar de verdere ontwikkeling van de zaken. Want het neemt tijd. De mooie dingen kosten tijd.
ElenaAbsoluut. Bedankt voor jouw tijd. We hebben meer tijd genomen dan gepland.
ArinaMet heel veel plezier. Als ik hier begin te babbelen...
ElenaNee, ik ben heel blij. Ik zou hier ook uren kunnen zitten, dagen kunnen zitten.
ArinaDat is heel tof.
ElenaWe zien elkaar binnenkort. Zeker. Zeker en vast. Nu zou ik jou ook wel willen leren kennen en... We gaan nog een moment vinden om nog eens samen op de roddelrij te gaan zitten.
ArinaPrima.
ElenaVolgende maand. En misschien als het niet regent, want nu, hè?
ArinaJa, vandaag is het toch een nattere dag.
ElenaMerci. Heel erg bedankt.
ArinaHet heeft ook zijn charme, want dat is goed voor de natuur.
ElenaZeker, zeker. En sommige mensen luisteren graag naar het geluid van de regen. Vinden het heel ontspannend.
ArinaIk vind dat ook tof.
ElenaGoed, merci. Dankjewel. Zal zien wie dat er nog bij mij op de bank komt zitten. Fijne namiddag. Saluutjes. Komen jullie bij mij op de bank zitten? Ja, ik denk dat dit de droogste plek is op dit moment. Dus zet u. Weet je wat? Zet jullie maar naast elkaar.
GrietIs het oké met twee?
ElenaJa, ja, zeker. Ik ga gewoon aan en toe een klein beetje dichter komen met de microfoon. Goed, wie zijn jullie? Eén per één.
AnIk ben... Sorry, ik ben verkouden ook. Dus als mijn stem zo klinkt...
ElenaHet is weer om verkouden te zijn.
AnJa, het is dat. Ik ben An Pauwels, ik woon in Oostende sinds een zestal jaar, denk ik. En ik werk in De Grote Post als communitybuilder en programmamaker, en ik werk ook voor het FAARfestival als curator.
ElenaEn jij bent?
GrietIk ben Griet Dobbelaere, ik werk ook in De Grote Post en ik ben samen met An ook communitybuilder en programmator voor familie en scholen.
ElenaOké, en mag ik jullie vragen vanuit jullie achtergrond: waarom is dit park een belangrijke plek?
GrietVanuit ons werk?
ElenaAls communitybuilder, ik neem aan dat dit ook een plaats voor ontmoeting kan zijn, dat is redelijk evident.
GrietZeker. We zitten hier eigenlijk zelfs onder de kiosk, waar er al heel veel dingen gebeurd zijn. We hebben hier al ook wel wat dingen georganiseerd. Koren die hier zingen.
AnAh ja, Publiek Plan is hier voorgesteld.
GrietPubliek Plan is hier voor gesteld. Er zijn wel wat dingen die hier gebeuren.
ElenaVoor mensen die niet van Oostende zijn, wat is het Publiek Plan?
AnPubliek Plan is eigenlijk een alternatieve stadskaart, een alternatief stratenplan van Oostende. En dat dat stratenplan of dat stadsplan hangt samen met zintuiglijke ervaringen of verlangens van bewoners van Oostende of passanten van Oostende. Dus als je van verder naar dat plan kijkt, herken je helemaal het stratenplan uiteraard. Je kent altijd het stratenplan van de stad. Zeker dat van Oostende, vind ik vrij specifiek. Maar bijvoorbeeld waar je normaal de Kapellenstraat hebt, daar staat dan niet Kappellenstraat, maar: 'hier kom ik schuilen voor de regen'. Of bijvoorbeeld aan de dijk: 'hier kwam ik altijd wandelen toen ik zwanger was, en nu kom ik hier met mijn dochter'.
ElenaEn wat staat er op het stratenplan van Oostende, wat staat er qua gevoel of beleving op dit park?
GrietVeel gevoelens door elkaar. Het is niet alleen een plek waar je tot rust komt en geniet en je broodje op eet, maar mensen zijn hier ook bang. Het is een combinatie van veel dingen. Het is een beetje een smeltkroes van heel veel gevoelens, denk ik.
AnDat vind ik het mooie dat Publiek Plan dat ook zichtbaar maakt: verschillende waarheden kunnen naast elkaar bestaan. Verschillende waarheden kunnen zelfs voor één plek op verschillende tijdstippen naast elkaar bestaan. Dat is heel persoonlijk, volgens wie jij bent.
GrietOf volgens wat je hier beleefd hebt. Ik kan zelfs iets heel persoonlijk vertellen over dit park. Ik heb hier acht jaar geleden voor de eerste keer met mijn lief gekust, bijvoorbeeld. Dus natuurlijk is dit park voor mij ook wel iets bijzonders.
ElenaZeker. Ja, romance.
GrietAh, wel ja, ja, romance. Het is helaas voorbij.
ElenaMaar toch een mooie herinnering.
GrietHet is wel een mooie herinnering, of zo. Ja, helemaal.
ElenaEn was het op een van de bankjes?
GrietNee, het was niet op een bankje. Het was echt zo aan de klok.
ElenaOké. Pittoresk wel.
GrietJa, ja ja.
ElenaJullie zeggen op dit park staan er veel gevoelens vermeld. Voelt de ene groep zich hier meer op zijn gemak dan de andere? Zien jullie daar een soort structuur in?
GrietJa, daar ben ik zeker van. Er zijn hier veel mensen die dakloos zijn. Ik denk, dat is ook wel een plek waar daklozen zich op hun gemak voelen. Juist daar waar misschien andere mensen dat een beetje onwennig vinden en daar wel wat spanning op voelen of zo. Bijvoorbeeld, je hebt hier ook wel mensen die, er is veel druggebruik in Oostende, dat is ook wel een plek waar dat dan kan gebeuren. Dat voelt ook voor een paar mensen ook wel een beetje onveilig of zo. Maar goed, als ik met mijn zoon naar hier kom en we kijken naar de eendjes, is dat iets superzaligs om te doen.
ElenaHoe oud is hij?
GrietTien.
ElenaTien jaar.
GrietJa.
ElenaEen goede plek voor kinderen, dit park?
GrietMaar ik vind, zeker tijdens Theater Aan Zee, is dat zeker een plek waar kinderen heel blij van worden. Weet je waar ik niet zo blij van word trouwens, als wij ons boterhammen hier opeten. Echt, ik ben altijd zo bang dat die meeuwen mijn boterham of mijn broodje gaan pikken, wat al gebeurd is. Als je per ongeluk een stukje laat vallen, zijn ze ermee weg.
ElenaJa, ik moet nu wel zeggen, voor de luisteraar, we hebben hier momenteel zicht op minstens 20 meeuwen.
GrietJa, absoluut. En ze zitten hier altijd en ze weten godverdomme goed dat mensen hier hun broodje komen opeten. Dus volgens mij hebben die dat afgesproken. We moeten hier tegen 12 uur gewoon wat komen zitten. En ze doen het echt, hè. Maak je geen illusies. Ja, ja, ja.
ElenaDus meeuwen zijn niet welkom op de roddelrij?
GrietWel, niet als je iets in je handen hebt om te eten, laten we het zo zeggen.
ElenaNog eens terug naar de verschillende mensen, soorten mensen, zal ik het zo zeggen, die hier dit park gebruiken. Ik heb al gesproken met oudere Oostendenaren, met jonge Oostendenaren, met mensen die niet van Oostende zijn, met mensen die uit andere landen komen en hier in Oostende gestrand zijn, mensen met en zonder honden. Iedereen heeft zowel, denk ik, een specifiek gevoel bij dit park. Zijn er mensen die hier scheef bekeken worden, die er minder welkom zijn, naar jullie mening? Dat is allemaal subjectief.
GrietJa, maar ik denk het wel, dat er sprake is dat er hier ook dealers zitten. Ik zou dat ook niet moeten ontkennen, dat is een beetje een publiek geheim. Ja, die zien we natuurlijk liever hier niet, ofzo. Dat brengt vaak niet zo goede dingen of niet zo'n fijne dingen. Dus ik denk dat dat wel iets is dat mensen liever niet zien als je hier met je kind bent om te spelen. Dan hoop je gewoon voor die mensen dat er een andere manier kan zijn om door het leven te gaan.
ElenaIk hoor wel dat dat veel verbeterd is de voorbije maanden.
AnDat is een problematiek die ook stadsbreed is. Dat is niet toe te schrijven aan één plek. Of je merkt ook soms als er op één plek inspanningen gebeuren, dat je soms ook een problematiek verschuift of zo. Dus ik denk dat dat ook iets is wat je niet alleen stadsbreed, maar ook maatschappij breed moet durven in de ogen kijken.
GrietJa, want stel nu nog dat het zo zou zijn, het is veel verbeterd en ze zijn weg, dan stel ik mij vooral de vraag: maar waar zijn ze nu dan? We hebben het over mensen of zo. Dus op zich is dat inderdaad iets, denk ik dat... Moeten we daar dan blij om zijn dat ze hier niet meer zijn of zo? Ik weet het niet.
ElenaHet probleem wordt misschien verlegd. Wat mij wel zorgen baart, als iemand die ook een gemixte achtergrond heeft, is dat er heel snel de link wordt gelegd tussen dat druggebruik en "dat waren vreemdelingen die dat kwamen doen".
GrietJa, maar dat is flauwekul.
ElenaOké, leg uit. Want ik heb nuance nodig. Ja, snap ik. Maar hoezo? Waarom zouden mensen van kleur wel drugs nemen? En mensen die dat niet zijn, niet. Ik bedoel, dat is flauwekul. Als je gewoon door de stad loopt, zie je dat gewoon letterlijk dat dat niet klopt. Alleen, ik weet niet of er verder nog nuance in moet zitten. Dat is gewoon flauwekul. D rugs zit bij heel veel mensen, ongeacht van waar je komt en wie je bent, ik voel heel hard op stand en weerstand als je dat zegt, het is gewoon flauwekul.
AnIn die zin vind ik het nog interessant om hierover na te denken. Je vroeg net wat voor park is hier. Wie komt hier overal? Ik ervaar dit park ook echt als een doorgangspark. In die zin is er heel veel menselijk verkeer. En het moment dat er echte gesprekken ontstaan, is toch denk ik wanneer mensen een soort rust vinden om even te gaan zitten en om te praten. En in die zin, mensen zijn heel vaak onderweg van punt A naar punt B, en dan is er eigenlijk heel weinig ruimte voor connectie, voor dialoog. En ik denk in de gehaastheid van het leven, dat er dan ook vooroordelen over elkaar ontstaan, dat je gedachten voor iemand anders invult. En dus grote maatschappelijke uitdagingen als dakloosheid, werkloosheid, ziekte, druggebruik, dat is zo complex en zo genuanceerd . Je veilig voelen in een stad: daar hangen zoveel haakjes aan, dat ik daar zelf ook niet één mening of zo kan over poneren. Ik voel mij soms hier veilig. Ik voel mij soms echt niet op mijn gemak. En dat is iets heel genuanceerd of iets heel complex of zo. Dus wat we nu doen, hier zo zitten al en daarover praten, dan ga je al voorbij aan de vooroordelen ofzo.
ElenaGoed, merci. Willen jullie nog iets anders kwijt?
GrietIk denk het niet.
AnIk ga een jas aandoen.
ElenaJa, het is echt wel... en jij bent al snipverkouden.
GrietVlug naar binnen. Vlug naar huis.
ElenaDag Hans.
HansHoi.
ElenaJij bent hier de laatste persoon die bij mij op de bank komt zitten. Ik heb mij laten vertellen dat je de man bent die heel geïnteresseerd is in verbinding tussen mensen.
HansJa.
HansKlopt dat? Waarom zeggen de mensen dat? Ik coördineerde Klein Verhaal. En bij Klein Verhaal is eigenlijk de op zet om mensen te verbinden met elkaar. En eigenlijk liefst zo'n divers mogelijke groepen. Ik denk dat er ook heel wat mensen op een eilandje zich bewegen doorheen dit park. Er is heel veel eenzaamheid hier in zo'n stad. En zo'n park kan daar een antwoord op zijn, maar dan moet er echt een beweging ontstaan waarin mensen elkaar gaan aanspreken of voor elkaar zorgen. Ik denk dat zo'n park een oplossing kan bieden daaraan.
ElenaJa, het komt niet automatisch, die ontmoeting, dat is een beetje de uitdaging he.
HansDat is ook wel het leuke natuurlijk, doordat je mensen gaat ontmoeten die in een ander fragment van de maatschappij of die op een andere plek zitten, die je normaal gezien niet zou ontmoeten... Die ontmoeten, zorgt in een keer voor een nieuwe laag in je wereld. En altijd maar in datzelfde laagje zitten koteren en altijd maar dezelfde soorten mensen tegenkomen die over hetzelfde hetzelfde denken. Eigenlijk is dat maar een saaie bedoening. Dat is veilig, maar dat is een saaie bedoening. Dus dan is dat wel leuk om hier al die verschillende lagen tegen te komen. En dan moet de kunst erin zijn: hoe brengen we die samen? Van de week liep ik binnen bij de bakker. Hier op het Alfons Pietersplein heb je daar een bakker. Daar stond een gast achter mij die duidelijk dak- en thuisloos was. Hij had zijn zak mee met zijn dekens en zijn spullen dat hij mee nam. En samen met mij sloot hij aan bij de rij die in de bakkerij ging. En toen was het mijn beurt en ik kon bestellen wat ik wou. En toen was het aan hem en ze zeiden: "Ja maar, meneer je moet wel aansluiten he", maar die was al de hele tijd aan het aansluiten in die rij. En die zei: "Ja maar, ik sluit aan". En die zei: "Nee, nee, nee". En ik zei van "Ja wel, die loopt a l de hele tijd naast mij". En hij zei : "Zou ik kunnen koffie krijgen, met twee suikertjes in?" En ik heb die toen getrakteerd op zijn koffie, en we zijn naar buiten gegaan, we hebben nog even gebabbeld voordat ik terug naar huis ging, en dat gaf mij meteen ook weer het voorbeeld van hoe gasten die in zo'n situatie zitten eigenlijk onzichtbaar gemaakt worden door de rest. En dat is eigenlijk een babbeltje met die gasten, dat vraagt eigenlijk niets. Voor hen is het belangrijk dat ze gezien worden en iedereen ontwijkt ze of gebaart dat ze er niet zijn. En die gasten zijn hier ook het wezenlijk onderdeel van dat park. Maar ze zijn eigenlijk even zeer stakeholder van dat park. Maar die worden eigenlijk helemaal genegeerd.
ElenaZe worden genegeerd. Ik heb ook de indruk dat ze zelfs een beetje geweerd worden uit het park. Want verschillende oudere mensen hebben mij wel gezegd: "Die clochards, die daklozen, die mogen hier niet zijn. Er zijn opvangmogelijkheden. Ze ontsieren dit park".
HansVreselijk.
ElenaJa, hoe ga je daarmee om? Idealiter zet je twee mensen samen op een bank. Iemand zonder dak of thuis. Samen met iemand die goed gesetteld is in de buurt van het park.
HansOf ik zag ooit eens, was het in Stockholm? Je geeft hen een plek in het park die ze mogen beheren. En dan maak je ze niet alleen stakeholder maar ook beheerder van een deel van je park. Daarmee heb je de dialoog nog niet, maar dan geef je wel het teken van ook jullie zijn hier welkom in dat park. Een stuk van dit park is voor jullie.
ElenaEn is er nog iets anders dat je zegt van kijk, ik ben niet van Oostende, iets waarvan je zegt, dat moet ze weten over dit park of deze plek.
HansJa, weet je, toen dit project startte, Girls Make The City, en hier concreet in dat park, ik heb ook twee dochters en ik zei: "Maar allez, is het zo lastig als meisje?" en die hadden iets van... "Vader, hoe is het nu mogelijk dat je dat nu weer niet ziet? Natuurlijk is dat lastig. En nee, wij zouden niet door dat park gaan 's avonds laat. Of als we zijn uitgegaan en we komen terug, gaan we niet door dat park fietsen of stappen." En dat is zo ongelooflijk jammer dat dat park.. Ik zei van: "Huh, maar ik zit daar zelf nooit mee in" en die zeiden: "Ja, natuurlijk niet. Je bent een man, je bent groot, jou gaan ze niet lastig vallen". En dat is zo jammer dat dat een soort plek wordt die daar ook mee geassocieerd wordt. En het idee om daarmee aan de slag te gaan en daar concreet wat dingen mee te doen, zou wel mooi zijn. Want het is een mooie plek. Maar misschien moeten we wel p rojecten met jongens doen om dat uit te leggen. Eerder dan vrouwen en meisjes zich gaan wapenen, zouden we eigenlijk vooral met die jongens moeten gesprekken houden, ook op de bankjes of op de plekken in de parken, die door hen onveilig gemaakt worden. De dochter zei van: "Je hebt er geen idee van... Gewoon op café gaan. Mensen die moeten langskomen, of mannen die moeten langskomen en jou aanraken of zo". En die zegt: "Dat is heel de tijd door. Je ziet dat niet. Maar dat is permanent". Dus dat gaat niet alleen over het park, dat gaat over de hele gedragscode die moet... Erg he.
ElenaJa, zeker. Ideëen genoeg.
HansJa, vaak wordt er gezegd van "Ja, nou ja, dat park is onveilig. Wat kan de overheid doen om dat veilig te maken?" En dan moet hier plots: politieagenten doorlopen en drugscontroles zijn en dit en dat. Je zou evengoed kunnen zeggen van ja, maar wij als Oostendenaars eisen dat park terug op en wij gaan dat zelf beheren. En dan krijg je, want eigenlijk het zit ingesloten tussen allemaal appartementen en huizen. Dus een beetje van als wij dat zelf zouden willen veilig maken, dat zou ook veel mooier zijn, want al die mensen die daaraan meedoen, gaan dat ook aan hun kinderen en aan hun zonen vertellen van dat en dat en dat is nodig omdat het daar veilig zou zijn in dat park. Ik wil nu niet te melig gaan doen, maar als je het nieuws volgt op dit moment dat is gewoon niet te doen. Heel de wereld staat in brand, een hoop idioten, weer mannen, hebben de macht in handen en zijn het overal aan het verprutsen. En dan denk ik om wat goesting te vinden, hoe moet je dat gaan doen? En dan denk ik op lokaal niveau. In je heel klein biotoopje rond je kun je dingen gaan doen die verschil maken. En als je hier met een equipe zou zeggen van we gaan dat park met de omwonenden en met de passanten die goesting hebben, we gaan dat hier zelf beheren, denk ik dat je daar al wat stappen zet om tot ontmoeting te komen. Maar daar zie ik nog altijd heel veel potentieel in die groepen met een migratieachtergrond, die publieke ruimte gebruiken die groepen veel meer. Dat zit ook in hun DNA om daarmee aan het slag te gaan, het is mooi weer. Veel mensen, maar in het zuiden is dat ook zo: die huizen zijn veel kleiner. Wij westerlingen hebben grote huizen met eigen tuinen en hebben bijna geen noodzaak meer om buiten te komen. In het Zuiden zijn die huizen veel kleiner. Is er veel minder buitenruimte aan elk individueel huis of appartement of wat dan ook. Maar mensen komen buiten en claimen die publieke ruimte. Als dit een picknickplek zou worden, waarin je dat wat stimuleert van de mensen hier met hun laken en hun deken kunnen komen picknicken... Ik denk, en als je dan op de grond zit, kom je ook makkelijker tot ontmoeting, denk ik.
ElenaZeker, allez, we gaan er dan aan beginnen, dan al die plannen. Nee, maar merci.
HansAls je hier zones zou maken waar je geen ontvangst hebt. Als je aan die bankjes nu zoiets zou plaatsen waardoor je...
ElenaGeweldig! Een bunker.
HansMaar dat bestaat toch, dat je echt van het begin tot het einde van de banken...
HansSignaal wordt afgesneden. En als je wil bellen of als er iets is, dan kan je dat nog wel. Maar in die zone niet. Zoals je in de trein ook stilte zones hebt.
ElenaStap per stap. Merci voor het gesprek.
HansTof van jou om hier rond te tjolen in zo'n...
ElenaIn dit hondenweer.
HansIn dit hondenweer, maar ook 's avonds. Eigenlijk is dat wel tof.
ElenaJa, ik vond het wel een speciale ervaring.
HansEn het alleen zijn zorgt ook wel dat je veel opener bent. Voor anderen, want als je daar met twee staat...
ElenaIk moet wel zeggen, eerlijkheidshalve, ik kwam hier met een opdracht. Ik heb mijn microfoon mee. Ik weet nu niet of ik zonder die opdracht zo spontaan mensen had durven aanspreken. Om elf uur, twaalf uur 's avonds. Het waren nochtans super toffe gesprekken.
HansEn de verhalen die hier nog rondhangen wellicht...
ElenaWe gaan er werk van maken om een paar van die stemmen in de banken te steken.
HansMaar tof!
ElenaMerci.
HansRoddelbank.
ElenaU luisterde naar de laatste aflevering uit de podcastreeks De Roddelrij, een productie van Studio De Nok in opdracht van Girls Make The City. Dit initiatief van ZIJkant, Wetopia en 19 Oostendse vrouwen denkt na over hoe het Leopoldpark een fijne en veilige plek kan zijn voor iedereen, op elk moment van de dag en nacht. Met De Roddelrij wil Girls Make The City mensen doen babbelen en van het park een plek vol leven en ontmoeting maken. Meer info over het project vindt u op girlsmakethecity.be. Bedankt voor het luisteren.
